Informacje
Koniec epoki wiktoriańskiej
W I 1901 r. zmarła królowa Wiktoria która panowała od 1837 r. Jej panowanie stało się symbolem największej potęgi imperium brytyjskiego jako światowego mocarstwa. Na tron wstapił syn zmarłej królowej Edward VII. O ile królowa Wiktoria zwłaszcza pod koniec swego życia sprzyjała konserwatystom, to Edward VII starał się zajmować stanowisko raczej neutralne wobec stronnictw politycznych. Premierem został Artur Balfour.
Liberałowie
Wielkie kontrowersje budziła polityka ministra Joe Chamberlaina który chcąc pokryć koszty wojny z burami wprowadził cła zbożowe. Wprawdzie tłumaczył że pieniądze uzyskane z tych ceł przeznaczy na ubezpieczenia dla robotników, ci jednak nie dali się przekonać, gdyż wiedzieli że cła takie spowoduję znaczne podwyższenie cen chleba.
W wyborach parlamentarnych w I 1906 r. większość zdobyli liberałowie – 400 mandatów; konserwatyści – 158; partia pracy 9labourzyści – 29; Irlandczycy – 88. Premierem został Cambpell-Bannerman, zaś w skład gabinetu weszli tez Lloyd-George i przywódca robotników BurnsLiberałowie podjęli wiele reform społecznych ustanawiając 8-gdzinny dzień pracy w kopalniach, przyznając prawo związkom zawodowym do organizowania strajków, wprowadzono kasy chorych i renty inwalidzkie na wzór niemiecki. Lloyd George po tym jak premierem został Asquith w 1908 r, był ministrem skarbu i wystąpił z projektem reform finansowych, które zostały uznane za rewolucyjne,.
Lloyd George dążył do zmuszenia wielkich posiadaczy ziemskich do pozbycia się ziemi której nie uprawiali a przeznaczali np. na polowania, poprzez nałożenie na nią ogromnych podatków. Rozróżnił w ten sposób między dochodami z pracy które powinny być mniej opodatkowane, od dochodów które były nabyte bez pracy – np. renta z własności ziemskiej - i powinny być wyżej opodatkowane. Na skutek sprzeciwu środowisk konserwatywnych wobec tego projektu z jednej strony, i braku poparcia laburzystów którzy uważali je z kolei za zbyt mało radykalne.
Kolejne wybory
Nowe wybory w 1910 r. spowodowały równowagę między liberałami a konserwatystami. Asquith utrzymał się przy władzy przy poparciu Partii Pracy i nacjonalistów irlandzkich. Tymczasem w V 1910 r. król Edward VII zmarł, zaś tron objął jego syn Jerzy V, który rozwiązał Izbę Gmin i w Xii 1910 w nowych wyborach wynik w zasadzie się powtórzył.
W l. 1906-11 kobiety angielskie dążące do uzyskania prawa do głosowania i nazwane sufrażystkami mi organizowały pochody na rzecz równouprawnienia wyborczego.
W 1912 r. przetoczyła się przez Anglię fala strajków zwłaszcza w kopalniach węgla. Rząd po strajku węglowym powierzył hrabstwom prawo do określania poziomu płacy minimalnej.